Zorg voor goede verslaglegging bij re-integratie van zieke werknemer

Zorg voor goede verslaglegging bij re-integratie van zieke werknemer

Bij de re-integratie van een zieke werknemer is verslaglegging erg belangrijk. Uit een recente uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam blijkt zelfs dat het ontbreken ervan tot het oordeel kan leiden dat een werkgever onvoldoende re-integratie inspanningen heeft verricht. Daardoor moest de betreffende werkgever het loon van de zieke werknemer ook na twee jaar ziekte nog doorbetalen.

Langdurige arbeidsongeschiktheid

De werknemer was meer dan twee jaar gedeeltelijk arbeidsongeschikt. Na twee jaar ziekte is de werkgever in beginsel niet meer verplicht het loon door te betalen. Als de werknemer echter weer gaat werken dan dient er wel loon betaald te worden. De re-integratieverplichtingen blijven bestaan zo lang het dienstverband duurt, ook al is de werknemer reeds twee jaar ziek (geweest).

Aangepaste werkplek

Volgens de werkgever was de werkplek van de betreffende werknemer op advies van een ergonoom aangepast en kon de werknemer zijn werk weer voor 20 uur per week oppakken. De werknemer was echter van mening dat de werkplek niet goed was aangepast en weigerde het werk te verrichten. Hij vroeg het UWV om te beoordelen of de werkgever voldoende re-integratie inspanningen had verricht. Het UWV oordeelt dat het werkplekonderzoek weliswaar afdoende was, maar dat daadwerkelijke aanpassingen van de werkplek niet zijn opgenomen in een Bijstelling van het Plan van Aanpak, waardoor het UWV niet kan vaststellen of de werkplek inderdaad voldoende is aangepast.
Ook op basis van dit deskundigenoordeel blijft de werknemer het werk weigeren. Een door de bedrijfsarts geadviseerd mediationtraject wordt door de werkgever ter zijde gelegd, waarna de werkgever het dienstverband met de werknemer opzegt in verband met economische omstandigheden.

Loonvordering

De werknemer vordert vervolgens het loon tot de ontslagdatum over 20 uur per week omdat hij zijn werk gedurende die periode niet heeft verricht door een oorzaak die, volgens de werknemer, voor rekening van de werkgever komt. Immers, als de werkgever de werkplek had aangepast, dan had de werknemer 20 uur per week kunnen werken.

Het Gerechtshof Amsterdam geeft de werknemer gelijk. Omdat de werkgever het deskundigenoordeel van het UWV niet voldoende heeft weerlegd en ook niet op andere wijze heeft bewezen dat de werkplek aangepast zou zijn, gaat het Hof er vanuit dat de werkgever de werkplek onvoldoende heeft aangepast. Dat de werknemer het werk niet heeft kunnen doen, ligt daarom in de risicosfeer van de werkgever. Daarbij komt nog dat de werkgever het advies van de bedrijfsarts om een mediationtraject te starten ter zijde heeft gelegd.

Tip van BW7

Uit deze uitspraak blijkt wederom dat verslaglegging bij de re-integratie van een zieke werknemer erg belangrijk is. Ook als de werknemer geen werkzaamheden heeft verricht kan hij of zij aanspraak maken op loon na twee jaar ziekte als de werkgever een en ander niet (juist) heeft vastgelegd. Zorg daarom altijd dat de stappen die bij re-integratie worden ondernomen goed zijn vastgelegd in een (Bijstelling van het) Plan van Aanpak.

Bron: BW7 Arbeidsjuristen voor Ondernemers

Lees ook:

Tags assigned to this article:
arbeidsdeskundigeHRMre-integratieverzuimwerkgever